پیشنهاد برای هنرمندان و جامعه سینمایی، تحریم صدا و سیما و تمامی ارگان های وابسته به حکومت

پیشنهاد من به تمامی هنرمندان و سینماییان کشورم این هست که همراه با اعتراضات خیابانی، صدا و سیما و تمامی ارگان های وابسته به حکومت و تمامی مراسم هایی مانند جشنواره فیلم فجر که توسط حاکمیت برگزار می شود را تحریم کنید، اگر امروز خانه سینمایتان را می بندند نتیجه عدم اتحاد شماست و نتیجه هر سال شرکت شما در مراسم های حکومتی و دریافت لوح ها و نشان ها از دست آقای رئیس یا از دست آقای ضرغامی است، وقتی بزرگان این سینما مثل پرویز پرستویی از قالیباف حمایت می کند، وقتی عزت الله انتظامی حالا به هر هدفی با احمدی نژاد دیدار می کند و با او عکس یادگاری می اندازد، وقتی صبح تا شب دنبال مجوز برای فیلمتان هستید، آیا امروز هنر ما اینقدر ضعیف و بی پشتوانه شده که برای ادامه فعالیتش باید دست به دامن قدرت شد؟ پس شاملوی ما امروز کجاست؟ هنر و هنرمند همیشه باید پیشتاز و در صف جلو تحولات و اعتراضات مدنی باشد، 4 سال پیش جز معدودی از هنرمندان چند نفرتان از جعفر پناهی فیلم ساز بی همتای کشورمان در تریبون های رسمی حمایت کردید؟ آیا هنوز وقتش نرسیده که دست به کار شده و دیگر به حکومت و دستگاه هایش باج ندهید؟ امروز کوچکترین کاری که جامعه سینمایی حداقل برای دفاع از خود می تواند انجام دهد اتحادتان با هم و تحریم صدا و سیما و تمام دستگاه های حکومت است، هنر و هنرمند را نمی توان محدود کرد، مطمئن باشید اگر با مردم باشید مردم هم شما را تنها نخواهند گذاشت ..

روحیه دایی جان ناپلوئونی ما ایرانی ها

خبری در سایت بی بی سی فارسی منتشر شده که در آن از گروهی به نام یئنی گاموح نام برده و درون یک پرانتز معنی لغت "یئنی گاموح" را به فارسی نوشته ( حرکت نوین بیداری ملی آذربایجان جنوبی) اما اینطور به نظر رسیده که بی بی سی این جمله را نوشته است در حالی که فقط معنی این کلمه را منتشر کرده.

قطعا من و تمام ما ایرانیان وطن پرست با هرگونه تجزیه و جدایی ایران و با این گروه های تجزیه طلب مخالفیم ولی این روحیه دائی جان ناپلوئونی و این بیماری انگلوفوبیا که این روزها برخی از ایرانی ها دچارش اند و رسانه ی بی بی سی را تجزیه طلب می نامند و بعضی مواقع حتی تا جایی پیش می روند که خامنه ای را زیردست ملکه انگلیس فرض می کنند، این صفتی است که ایرانیان سالهاست دچارش شده اند که اتفاقاً همین رفتارها است که می تواند باعث تفرقه بین ایرانیان شود و فلان شخصیت سیاسی که در بی بی سی یا صدای آمریکا کار می کند مزدور رژیم خوانده می شود یا حتی بعضی مواقع آنقدر جو زده و هیجانی می شوند که مثلا مدعی می شوند سی آی اِی و سرویس های اطلاعاتی آمریکا بدنبال تجزیه ایران هستند 


  

از ریش تراش دزد تا قاتل 200 هزار تومانی، آیا حکومت مردم را به تمسخر گرفته؟

از وقایع 18 تیر 1378 که طی آن 7 نفر کشته، سعید زینالی ناپدید و صدها دانشجو زندانی و یا دچار صدمات جسمی شدند و عاملین اصلی و باتوم و تفنگ به دست آن همه گی تبرئه شده و تنها یک نفر به جرم دزدیدن ریش تراش مجرم شناخته شد گرفته تا قاضی مرتضوی متهم ردیف اول جنایات کهریزک و مرگ سه تن از معترضان به نتایج انتخابات 88 که تنها به پرداخت 200 هزار تومان جریمه نقدی متهم شد، حکومت همیشه قصد نشان دادن این واقعیت را دارد که تا آخرین لحظه پشت باجگیران و حامیان خود ایستاده  و از آنها حمایت می کند ، مخالفان را مورد تمسخر قرار داده و نا امید ساخته و با محکوم نکردن و تبرئه کردن عاملین اصلی آن قصد انکار کل قضیه را دارد تا همان طرفداران اندک خود را راضی نگه داشته باشد و بدین صورت با یک تیر سه نشان میزند

حامیان روحانی، خاتمی، هاشمی و اصلاحات: مخالفان رضا پهلوی !

جالب است امروز کسانی که با رضا پهلوی که صراحتاً بارها اعلام کرده قصد ایجاد یک حکومت شاهنشاهی را نداشته و نوع حکومت را به رفراندوم خواهد گذاشت مخالفت می کنند و وی را به دلیل اینکه فقط فرزند شاه سابق ایران است سرزنش می کنند دنباله رو افرادی مثل هاشمی که هنوز پایش در حادثه تروریستی آرژانتین گیر است یا روحانی که نماینده خامنه ای در شورای عالی امنیت بوده است و یا خاتمی که تنها 8 سال از عمر ما را تلف کرد و بارها گفته معتقد به نظام است شده اند و به زور فتوشاپ و کت و شلوارو هزار زرقو برق  و هیاهو و هیجانات انتخابات برای اینها سوت و هورا می کشند و فکر می کنند با تغییر دادن رئیس جمهوری که از فیلتر حکومت گذر کرده و امروز هیچ قدرتی ندارد و به گفته خود آقایان امروز رئیسجمهور تدارکاتچی بیش نیست و در سیاست های کلان حکومت نقشی ندارد ، می توانند آینده ی بهتری برای خود و کشورشان بسازند؛ امروز مصر یک سال هم وقت خود را تلف نکرد و مبارزه خود را محدود به اصلاحات در چهارچوب یک حکومت دینی نکرد و برای تعیین آینده خویش البراده ای که قابل اطمینان ترین و شناخته شده ترین فرد بود حکومت انتقالی را در دست گرفت، امروز چه کسی مطمئن تر و شناخته شده تر و از رضا پهلوی در بین ما هست؟ آیا نمی توان از پتانسیل سیاسی که وی دارد برای عبور از جمهوری اسلامی استفاده کرد؟ چه کسی می تواند یک سخنگوی قابل اعتماد برای اپوزیسیون باشد که خواسته ها و مطالبات اپوزیسیون را در یک چهارچوب مشخص ارائه نماید نه کمتر و نه بیشتر؟ خواسته هایی همچون جدایی دین از سیاست و آزادی بیان و آزادی رسانه ها و مطبوعات؟ آیا بهتر نیست که یک ایده آل در نظر بگیریم و برای تحقق پیدا کردن آن ایده آل تلاش کنیم ؟ آیا ایده آل ما جمهوری اسلامی و یا یک رئیسجمهور اصلاح طلب زیر دست خامنه ای است ؟ 
من یک سلطنت طلب نیستم اما معتقدم مطمئن ترین و سریع ترین گزینه امروز برای رهبری اپوزیسیون عبور از حکومت جمهوری اسلامی کسیست که به دنبال پیاده کردن مدل و سلیقه شخصی اش برای حکومت نباشد ، شناخته شده و قابل اطمینان باشد، پیگیر مطالبات و خواسته های مردم باشد و ایده آل من کسی است که خواسته های مرا فریاد بزند حال این شخص می تواند رضا پهلوی باشد یا هر انسان دیگری اما قطعا روحانی یا خاتمی نیستند چون تا زمانی که به کم قانع باشیم هیچ کاری از پیش نخواهیم برد

خلاصه که سقف آرزوهای من عزیزم خیلی وقته زیر آوار کف مطالبات بقیه است