اگر حکومت نخواهد که مردم در رفاه کامل باشند و هر روز سگ دو بزنند ، مردم هیچ وقت در رفاه نخواهند بود، حتی اگر تمام تحریم ها لغو شود، حتی اگر ایران و اسرائیل برادر شوند، حتی اگر قیمت نفت دو برابر شود. مردمی که در رفاه باشند برای دو لقمه نان پای صندوق رای نمی روند، برای داشتن فلان شغل بسیجی نمی شوند، اما مردمی که شکمشان سیر باشد به یادشان می آید که مطالبات دیگری هم دارند، خلق و خوی ما ایرانیان همیشه همینطور بوده و هست، سقف مطالبات مردم گرسنه یک لقمه نان است، نه دموکراسی و نه حقوق برابر و نه برابری جنسیتی، نه داشتن یک حکومت کارامد و .. اصلاً درکی از اینها ندارند .. اکثر معترضان در ایران همیشه از قشر متوسط به بالای شهرنشین بودند، پس حکومت می داند ملت نباید بالانشین شوند.. هر کجا که اکثریت ملت گرسنه به خیابان میریزند آقایان دست در جیب مبارک کرده و بازار را دوباره رونق می دهند ، هیچ جایی برای خلاقیت و پیشرفت در قالب این حکومت نیست، اصلاح طلبی سوپاپ اطمینانی است که مردم را به تغییر در قالب همین حکومت امیدوار کند و سران معترضان همیشه اصلاح طلب و از داخل همین حکومت باشند، هر صدایی هم که بیش از حد بلند شود خاموش می شود. و این وضعیت تا سالها و شاید به طول عمر نفت ادامه داشته باشد.. مردمی که فکر می کنند با دفاع از فلان کاندیدای اصلاح طلب دارند تغییری در حکومت ایجاد می کنند در حالی که همان کاندیدا ها از چندین فیلتر حکومت عبور کرده اند.. حکومت همیشه سطح مطالبات مردم را آنالیز کرده و حقوق بخور و نمیری به مردم می دهد و ملت هم فکر می کنند فلان رئیس جمهور صبح تا شب دارد برنامه میچیند تا سطح رفاهشان را بالاتر ببرد.
هیچ تغییری در قالب این حکومت قابل تصور نیست
No comments:
Post a Comment